1. Impedanco devas esti kongrua

Impedanca kongruigo rilatas al la fakto, ke la taksita elira impedanco de la potenca amplifilo devas kongrui kun la taksita impedanco de la linia laŭtparolilo. La elira impedanco de konvenciaj amplifiloj ĝenerale subtenas 8 Ω kaj 4 Ω, dum iuj amplifiloj subtenas 2 Ω. Liniaj laŭtparoliloj ĝenerale havas eliran impedancon intervalantan de 16 Ω ĝis 8 Ω. Se du liniaj laŭtparoliloj estas konektitaj paralele al kanalo, la impedanco de 16 Ω linia laŭtparolilo fariĝos 8 Ω, kaj tiel plu. Tial, la elira impedanco kaj nombro de paralelaj konektoj de la linia laŭtparolilo devas kongrui kun la elira impedanco de la potenca amplifilo.

2. La potenco devas kongrui

La specifa normo por potencasignado de potencamplifiloj kaj liniaj laŭtparoliloj estas, ke sub certaj impedancaj kondiĉoj, la nominala potenco de la potencamplifilo estu pli granda ol la nominala potenco de la liniaj laŭtparoliloj. La nominala potenco de la potencamplifilo en konferencaj amplifikaj ejoj estu 1,2-1,5-oble pli granda ol tiu de la liniaj laŭtparoliloj. Se temas pri situacio kun grandaj dinamikaj efikoj, la nominala potenco estu 1,5-2-oble pli granda ol tiu de la liniaj laŭtparoliloj. Sekvante ĉi tiun normon por agordo, eblas certigi, ke la amplifilo funkcias en sia optimuma stato, samtempe certigante la sekurecon de la liniaj laŭtparoliloj.